اگرچه جهان کشور هندوستان را به عنوان یکی از بزرگترین دموکراسی ها می شناسد، اما همین کشور بنا به هر دلیلی تا به امروز زیر بار امضای کنوانسیون و معاهدات بین المللی حمایت از پناهندگان نرفته است.
و متاسفانه همه آسیب ها و خطراتی که ایرانیان پناهنده در هند را تهدید می کند؛ در سایه همین ذهنیت دموکراسی حاکم بر هند قرار گرفته است.
باید توجه داشت در قوانین کشورهند، پناهندگان از حمایت قانونی برخوردار نبوده و مشمول قوانین اتباع بیگانه این کشورهستند که حاوی سخت ترین قوانین نسبت به خارجیان است.
ضمن اینکه فراتر از قوانین حاکم بر این کشور، پناهندگان ایرانی، تحقیقات میدانی دو اقتصاددان سوئدی در خصوص سنجش نژادپرستی در کشورهای مختلف که در 15 می 2013 در واشنگتن پست منتشر شده است را، به چشم دیده و لمس کرده اند.
چهل درصد از جمعیت میلیاردی هندوستان در پاسخ به تحقیقات میدانی این دو اقتصاددان سوئدی، وجود همسایگان خارجی را ناخوشایند اعلام کرده اند.[1]
با این وصف می توان به جرات تاکید کرد که دموکراسی حاکم بر این کشور برای کسانی است که به عنوان شهروند این کشورشناخته می شوند و نه برای پناهندگانی که در قانون این کشور جایی نداشته و در افکار عمومی مزاحمینی محلی محسوب و نهایتا دچار آسیبهای جدی هستند.
در ادامه تلاش میشود، لیست وار به کاستی ها اشاره شده و در ادامه به وقایع و مشاهدات پرداخته شود.
در بیست و چهارمین روز از تحصن اعتراضی پناهندگان ایرانی در هند، با شعار “حقوق پناهندگی حقوق بشر است” ؛ پناهندگان معترض به برپایی کارگاه آموزشی پیکرتراشی اقدام کردند.
جناب آقای عبدالکریم لاهیجی ؛ ریاست محترم فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر
The 20th day of refugees’ protest sit-in in New Delhi with “Refugee Rights, Human Rights; we are standing together” slogan continued today while the previous days of this peaceful sit-in had the violent reaction of police forces.
I am an Iranian asylum seeker in Turkey who has exact insight of problems and issues refugees have and that is why I decided to write this letter after I heard about protest sit-in of Iranian refugees in front of UN office in Delhi.
روز شنبه 22 ژوئن و با دو روز تاخیر مراسم “روز جهانی پناهنده ” در دهلی به تدارک کمیساریای عالی امور
In support of Iranian asylum seekers who are sitting down in front of the Indian office of the UN High Commissioner for Refugees.
After
